Was het een droom?
Alweer twee weekjes ben ik nu thuis. Hoe snel je weer in je normale leventje rolt! Net alsof het drie jaar geleden was dat ik koffieboontjes plukte in Mexico. Maar wat was het een bijzondere ervaring. Ongelooflijk.

Bye Bye
De laatste week in Mexico heb ik, zoals ‘meestal’, in Chayotepec doorgebracht. Heel erg fijn! In deze dagen kon ik nog wat voor het sieradenproject doen. Nou ja, de rest heeft heel hard gewerkt om de sieraden af te krijgen voor mijn ‘Nederlandse bestelling’. Fannie gidste in de tussentijd daar wat Italiaanse toeristen die het erg goed naar de zin hadden – koeien melken, koffie plukken, kaas maken. Ook waren ze enthousiast over de sieraden, het was mooi om te zien dat ze wat spulletjes kochten terwijl de kinderen ingetogen, maar trots toekeken. Ook heb ik de families bij wie ik het meeste was een afscheidsbezoekje gebracht. Wat een mooie, lieve mensen. Zij zijn het die de twee maanden tot zo’n bijzondere ervaring maken.

Oaxaca ciudad
En natuurlijk Fannie! Tja, zonder haar had ik nooit zoveel kunnen zien en doen in 2 maanden tijd. We hebben nog lekker, bijna 3 daagjes, gerelaxt in de stad Oaxaca voordat ik ging. Genoten van warm water, wc’s die je niet met een emmer hoeft door te spoelen…maar vooral van de mooie, kleurrijke stad. Fannie is op de dag van mijn vertrek weer terug naar de ‘bergen’ gegaan. Zij is er nu nog tot mei om toeristen te begeleiden, het sieradenproject verder uit te rollen, workshops te geven over ‘je eigen moestuin’, enzovoort. Ben je benieuwd, lees dan haar blog die ze sinds kort weer gezellig volschrijft: http://fannie.whereareyou.net/

Ik zal zelf ook nog wat fotokes uploaden, dus mocht je er nog geen genoeg van hebben…!
Muchas gracias, Monica