Mexico 11 – Over Sodelva x96 een hardwerkende, vrolijke vrouw
Over Sodelva x96 een hardwerkende, vrolijke vrouw
Het lijkt me leuk wat meer te vertellen over Sodelva uit Lachiguiri, een hardwerkende vrouw bij wie we afgelopen week op bezoek gingen. Sodelva wordt dit jaar 50 en is erg lief, zorgzaam en vrolijk (zoals eigenlijk alle vrouwen in de bergen). Ze heeft zeven kinderen van wie de jongste nog bij haar is, Zuly (13). Haar man heeft ze jaren geleden verlaten omdat hij te veel dronk. x91Borrachosx92, dronkaards, is een woord dat je hier snel leert helaas.
x91Open keukenx92, toch knus en huiselijk
Sodelva zorgt voor haar zieke moeder bij wie zij en Zuly ook slapen. Ze heeft bij het huisje een keukentje van hout, karton, gaas en plastic. Het was toch weer even slikken toen ik het overdag voor het eerst zag, maar x91s avonds toen we daar een lekker soepje aan het eten waren, was het huiselijk en knus. Hoe snel het voor je ogen x91verandertx92.
Sodelva heeft koffietuinen in El Porvenir, in de bergen, en in de oogsttijd is ze daar veel in het huisje. Meestal heeft ze hulp van familie bij het plukken, want alleen is het echt te veel. Sinds 20 januari heeft ze een baan in Lachiguiri, in een winkel met door de overheid gesubsidieerde etenswaren. Dat is geweldig nieuws, want een baan betekent een vast inkomen (in ieder geval tijdelijk). Daarom was ze ook zo blij met onze plukhulp, want de koffie moet toch geoogst worden.
Oogst blijft belangrijk
Nu ze die baan heeft, kan ze zelf eigenlijk niet oogsten. Volgens Fannie loont het toch nog wel het werk betaald door anderen te laten doen. Als je niet oogst bovendien, x91gevenx92 de planten volgend jaar veel minder. En aangezien de x91vaste banenx92 vaak toch tijdelijk zijn, blijft de oogst belangrijk.
De rest van het jaar verdient Sodelva normaal meestal haar centjes met haar keukentje. Hier komen bijvoorbeeld elke avond drie mensen eten. Omdat ze toch kookt voor haar dochter en moeder, kan ze met een wat grotere pot er nog wat op verdienen. Verder maakt ze tortillax92s van verse mais die ze verkoopt voor 1,5 pesos (18 pesos is 1 euro) en als er wat te doen is in het dorp maakt ze een speciale lekkernij, x91tamalesx92. Haar dochter(s) gaan dan rond met een emmer vol om ze te verkopen.
Alle beetjes helpen, toch?
Sodelva, een ijverige en lieve vrouw. Ik vond het erg leuk om x91de moeder van Fannie in Lachiguirix92 te ontmoeten. En fijn dat we haar een beetje hebben kunnen helpen. Alle beetjes helpen natuurlijk, maar vooral waardeert ze ons x91bezoekjex92. En ik ook!

2 February 2009 at 09:32
Heej Monique,
Ben enorm onder de indruk van je verhalen en foto’s.
Ik kan me voorstellen dat dit enorm veel voldoening oplevert.
Geniet nog maar lekker van je verdere verblijf.
Groetjes, Carmen
2 February 2009 at 23:00
Hoi Monique
Heb even de foto’s bekeken, ziet er niet slecht uit dat strand, mooi hoor.
Maar ook de foto’s van de bergen prachtig, dat moet toch wel heel geweldig zijn als je daar staat met zo’n uitzicht voor je.
Ik heb ook weer genoten van je verhalen, je ontmoet wel heel bijzondere en krachtige mensen, als ik dit zo lees.
Tot de volgende keer maar weer.
Liefs,
tante R.
5 February 2009 at 13:23
Heeeeeeeee Monique!
Wat leuk om al je avonturen te lezen! Ben jaloers….
Je komt al bijna terug, dus ik zie je snel weer!
grtjs janneke
9 February 2009 at 10:42
Hoi hoi,
Wat een mooie ervaringen heb je weer opgedaan. En wat een geweldige mensen daar.
Geniet nog even een paar dagen en alvast een goede terugreis gewenst.
x Astrid
22 February 2009 at 22:11
Hallo Monique,
weer even de tijd genomen om de koffie- en sieradenavonturen door te lezen! Wederom erg leuk!
Die ‘Borrachosx92 ziin hier nu ook met carnaval, maar dat nu geheel ter zijde.
Leuke foto’s!
Groeten,
Paul