Bye Bye
De laatste week in Mexico heb ik, zoals ‘meestal’, in Chayotepec doorgebracht. Heel erg fijn! In deze dagen kon ik nog wat voor het sieradenproject doen. Nou ja, de rest heeft heel hard gewerkt om de sieraden af te krijgen voor mijn ‘Nederlandse bestelling’. Fannie gidste in de tussentijd daar wat Italiaanse toeristen die het erg goed naar de zin hadden – koeien melken, koffie plukken, kaas maken. Ook waren ze enthousiast over de sieraden, het was mooi om te zien dat ze wat spulletjes kochten terwijl de kinderen ingetogen, maar trots toekeken. Ook heb ik de families bij wie ik het meeste was een afscheidsbezoekje gebracht. Wat een mooie, lieve mensen. Zij zijn het die de twee maanden tot zo’n bijzondere ervaring maken.

Oaxaca ciudad
En natuurlijk Fannie! Tja, zonder haar had ik nooit zoveel kunnen zien en doen in 2 maanden tijd. We hebben nog lekker, bijna 3 daagjes, gerelaxt in de stad Oaxaca voordat ik ging. Genoten van warm water, wc’s die je niet met een emmer hoeft door te spoelen…maar vooral van de mooie, kleurrijke stad. Fannie is op de dag van mijn vertrek weer terug naar de ‘bergen’ gegaan. Zij is er nu nog tot mei om toeristen te begeleiden, het sieradenproject verder uit te rollen, workshops te geven over ‘je eigen moestuin’, enzovoort. Ben je benieuwd, lees dan haar blog die ze sinds kort weer gezellig volschrijft: http://fannie.whereareyou.net/

Ik zal zelf ook nog wat fotokes uploaden, dus mocht je er nog geen genoeg van hebben…!
Muchas gracias, Monica

Was het een droom? is a post from Bart en Monique op reis.

Het lijkt me leuk wat meer te vertellen over Sodelva uit Lachiguiri, een hardwerkende vrouw bij wie we afgelopen week op bezoek gingen. Sodelva wordt dit jaar 50 en is erg lief, zorgzaam en vrolijk (zoals eigenlijk alle vrouwen in de bergen). Ze heeft zeven kinderen van wie de jongste nog bij haar is, Zuly (13). Haar man heeft ze jaren geleden verlaten omdat hij te veel dronk. x91Borrachosx92, dronkaards, is een woord dat je hier snel leert helaas.

x91Open keukenx92, toch knus en huiselijk

Sodelva zorgt voor haar zieke moeder bij wie zij en Zuly ook slapen. Ze heeft bij het huisje een keukentje van hout, karton, gaas en plastic. Het was toch weer even slikken toen ik het overdag voor het eerst zag, maar x91s avonds toen we daar een lekker soepje aan het eten waren, was het huiselijk en knus. Hoe snel het voor je ogen x91verandertx92.

Een x91vastex92 baan

Sodelva heeft koffietuinen in El Porvenir, in de bergen, en in de oogsttijd is ze daar veel in het huisje. Meestal heeft ze hulp van familie bij het plukken, want alleen is het echt te veel. Sinds 20 januari heeft ze een baan in Lachiguiri, in een winkel met door de overheid gesubsidieerde etenswaren. Dat is geweldig nieuws, want een baan betekent een vast inkomen (in ieder geval tijdelijk). Daarom was ze ook zo blij met onze plukhulp, want de koffie moet toch geoogst worden.

Oogst blijft belangrijk

Nu ze die baan heeft, kan ze zelf eigenlijk niet oogsten. Volgens Fannie loont het toch nog wel het werk betaald door anderen te laten doen. Als je niet oogst bovendien, x91gevenx92 de planten volgend jaar veel minder. En aangezien de x91vaste banenx92 vaak toch tijdelijk zijn, blijft de oogst belangrijk.

El comedor x91Zulyx92

De rest van het jaar verdient Sodelva normaal meestal haar centjes met haar keukentje. Hier komen bijvoorbeeld elke avond drie mensen eten. Omdat ze toch kookt voor haar dochter en moeder, kan ze met een wat grotere pot er nog wat op verdienen. Verder maakt ze tortillax92s van verse mais die ze verkoopt voor 1,5 pesos (18 pesos is 1 euro) en als er wat te doen is in het dorp maakt ze een speciale lekkernij, x91tamalesx92. Haar dochter(s) gaan dan rond met een emmer vol om ze te verkopen.

Alle beetjes helpen, toch?

Sodelva, een ijverige en lieve vrouw. Ik vond het erg leuk om x91de moeder van Fannie in Lachiguirix92 te ontmoeten. En fijn dat we haar een beetje hebben kunnen helpen. Alle beetjes helpen natuurlijk, maar vooral waardeert ze ons x91bezoekjex92. En ik ook!

Mexico 11 – Over Sodelva x96 een hardwerkende, vrolijke vrouw is a post from Bart en Monique op reis.

Een nieuwe plek, nog meer belevenissen! Afgelopen dinsdag zijn we naar Lachiguiri gegaan. Vanaf Lachiviza is dat met het truckje ongeveer 4 uurtjes hobbelen de bergen in. Na vele schitterende uitzichten over de x91bosques humedox92 ben je dan ineens  in een groot dorp in een dal met verharde wegen (beton), winkeltjes met bijna x91stadse spulletjesx92 en jax85er is zelfs internet. We gingen op bezoek bij Sodelva, x91la mama de Fannie de Lachiguirix92. Ja, die Fannie is hier overal kind aan huis!

Hallo slang!

Sodelva heeft koffietuinen in El Porvenir, wat hoger gelegen in de bergen. Haar wilden we ook graag een handje helpen, dus woensdagochtend zijn we vroeg naar haar huisje in El Porvenir gegaan. Klinkt natuurlijk luxe – twee huizen – maar nee. In Lachiguiri woont ze in bij haar moeder (x91eenkamerappartementx92) wie ze verzorgt. En het lemen huisje midden in de natuur in El Porvenir is vroeger nog door haar ouders gebouwd. De eerste morgen begroette Fannie daar al een rat en diezelfde avond kregen we bezoek van een slang die door een gaatje kroop. Maar het probleem was zo opgelost. Met wat aarde (klei) dichtte Sodelva het gat en ze inspecteerde de boel grondig met haar zaklamp (er is in dit dorpje nog geen stroom). Prima, we konden rustig gaan slapen.

De Italianen komen!

We hebben daar twee dagen heerlijk geplukt met het zonnetje in het gezicht. Sodelva heeft mooie koffietuinen dichtbij huis, dus het was relaxt plukken. Zeker met de uitzichten op al het groen. Niet voor niets is hier ook nog een ecotoerismeproject. Het loopt nog niet echt helemaal lekker, maar aankomende week komen in elk geval de eerste slaapgasten (twee nachtjes in Chayotepec en een nachtje hier). Afgelopen vrijdag was er een nog vergadering waar Fannie uitlegde hoe het programma van de Italianen er uitziet. En om te kijken wie er wil gidsen, koken, de gasten wil ontvangen etcetera. Verder waren we erg nieuwschierig naar de cabanas (slaapaccomadatie), want er moet nog heel veel gebeuren: meubels, bedden en sommige ramen ontbreken nog. Maar met het bezoek in het vooruitzicht weet Fannie dat de mensen er deze dagen hard aan zullen werken! Het zal toch wel goed uitpakken!

Mexico 10- Lachiguiri x96 El Porvenir (x91de toekomstx92) is a post from Bart en Monique op reis.

Bibberen in debergen

Twee weken geleden deden we een poging om koffie te gaan plukken in Buena Vista. Een dorpjedat vanaf Lachiviza nog 2,5 uur verder de bergen in ligt. Daar woont de oom vanFannie, Frans van der Hoff. Hij is medeoprichter van Uciri en ook van MaxHavelaar. We gingen gezellig bij hem op bezoek en zouden zijn buurman Enanhelpen met koffie plukken. Maar het weer was gewoon te slecht. Koud, nat en teglad op de hellingen. Nope, koffieplukken – niet mogelijk. Vreemd he!

Het zonnetje komtineens te voorschijn

Wehebben twee dagen daar gebibberd en zijn toen met Frans mee naar benedengegledex85gegaan. Nee, de kleiweggetjes waren in het begin vrij glad. Maar als jeeenmaal onder de wolken uitkomt, is daar ineens weer het zonnetje. Welkom in eenandere wereld.

Handjes zeer welkom

Afgelopenwoensdag deden we een nieuwe, en meer succesvolle poging. Na ons x96 bijnawekelijkse x96 bezoek aan Chayotepec, hebben we twee dagen met een heerlijkzonnetje koffie geplukt in Buena Vista. Samen met Enan, zijn vrouw Adelfina endochtertje Tanja. Ze hebben veel koffietuinen (ja, heel erg netjes onderhouden),maar te weinig handen om het allemaal te plukken. Onze blanke handjes warenzeer welkom, ook al plukken we dan niet zo snelx85!

Agoitoerisme x96 mooiecombi

Enzo zijn er zoveel mensen. Die net rondkomen van de koffieoogst, als dienatuurlijk al goed is. Frans opperde al ooit het idee om hier agrotoerisme teontwikkelen in de regio. Gooi vrijwilligerswerk, natuur, cultuur (Zapoteeksecultuur: waar ik eik ook nog over wil vertellen) en de Spaanse taal op eengrote hoop en je hebt een mooie combinatie. We gaan eens rustig uitvogelen watde mogelijkheden zijn voor het berggebied van de Istmus regio van Tehuantepec. Misschiennog een skon x91projectjex92. 

Mexico 9 x96 Bibberen in de bergen is a post from Bart en Monique op reis.

xa1Hola, daar ben ik weer!

Hebweer heel veel te vertellen, maar ik denk toch dat ik maar een selectie maak.Afgelopen twee weken zijn we weer tweemaal de bergen ingegaan voor 5 xe1 6 daagjes. We zijn verder gegaan met het project vande Artesania x96 zelfgemaakte sieraden x96 en hebben ook nog hier en daar watkoffieboontjes geplukt. Als het weer het toeliet tenminste! Ja, want zelfs hierin Mexico kan het soms bibberen zijn. Ook de komende twee weekjes zullen vooralin het teken van x91eerlijke koffie en sieradenx92 staan.

Sieraadje hier,sieraadje daar!

Eerderschreef ik al wat over x91deArtesaniax92. In Chayotepec x96 waar op zeer kleine schaal het ecotoerismeprojectbegint te lopen x96 zijn ze sinds kort bezig met het maken van skonne sieradenmet zaadjes voor de verkoop. Een idee dat Fannie, in het kader van hetecotoerisme, heeft opgezet. De koffieboeren kunnen zo op verschillende maniereninkomsten verkrijgen, zodat ze minder afhankelijk zijn van de oogst.

Het gaat de goedekant op

Tijdensde cursus in december waren de mensen al enthousiast. Maar om er dan een goedvervolg aan te kunnen geven, dat is de volgende uitdaging hier in de bergen. Maarhet lijkt de goede kant op te gaan! Toen ik in december twee weken in Chayowas, hebben we een paar middagen x91geknutseldx92. Een aantal van de voorbeeldenlieten we laatst zien tijdens de maandelijkse vergadering van het ecotoerismeproject.Zelfs de mannen reageerden enthousiast. De mensen van het dorp moeten er zelfin geloven, dan kan het project zich verder ontwikkelen. Wij kunnen alleen watduwtjes geven!

Bedankt voor hetduwtje

Enja, een aantal familieleden en vrienden thuis hebben via de mail wat leukesieraden besteld. Een mooi, eerste duwtje in de rug. Afgelopen week zijn eenaantal kids en volwassenen zeer ijverig en secuur begonnen aan de x91opdrachtenx92.Het geeft natuurlijk vertrouwen als er al zo snel wordt verkocht. En datvertrouwen is het belangrijkste. Dus jullie allemaal bedankt! De volgendeduwtjes komen hopelijk van de toeristen die de komende maanden op bezoek komen.Verder proberen we de sieraden op een aantal manieren in het buitenland teverkopen. Een mooi projectje waar ik me straks thuis ook nog voor kan inzetten!

p.s.Er zijn weer nieuwe fotox92s. Ze laten meer x91verhalenx92 zien, dan ik hier in woordenkwijt kan.

Mexico 8 -xa1Hola, daar ben ik weer! is a post from Bart en Monique op reis.

Koffie plukken x96 mucho trabajo, poco dinero

Wat een werk, dat koffie plukken. Veel werk, weiniggeld; dat is wat ik dacht nadat ik twee dagen met Romana, een vrouw van 55 uit Chayotepec, koffiehad geplukt. We hadden ieder 12 uurtjes of zo gewerkt, maar de opbrengst voorde twee volle zakken geoogste koffie zou uiteindelijk ongeveer 100 pesos zijn.En dat isx85circa 6 euro. En daarvoor moet de koffie ook nog worden gepeld meteen molentje, vervolgens gewassen en een aantal dagen worden gedroogd.Tjax85onvoorstelbaar he.

Echte oogsttijd begint bijna

Nou scheelt het dat de meeste koffie nog niet helemaalrijp is. Midden januari dan begint ongeveer de grote oogst en dan is het wateenvoudiger plukken. Bij sommige families komen de volwassen kinderen thuis ommee te helpen x96 die soms in de stad ook geen vaste baan kunnen vinden x96 anderendoen het veelal alleen, zoals Romana.

Koffiebossen

Trouwens, ik dacht natuurlijk aan mooie, rechte,schone koffieplantages toen ik hier kwam. Maar ja, dat is natuurlijk onmogelijkin een berggebied met natuurschoon. x91Koffiebossenx92 is een woord dat er beterbij past. De koffie groeit namelijk vaak op schuine hellingen en de planten zijnhoog – vol met mos en andere rotzooi die in je kleren dwarrelt als je de plantnaar beneden trekt. Voor velen ligt de koffieplantage ook niet naast de deur.

Even boodschappen doen met de ezel

Ik moet toegeven, ik ben gespaard gebleven inChayotepec. Omdat de koffie pas net begon te rijpen, gingen de families geenvolle dagen plukken. Jammer aan de ene kant, aan de andere kant gaf het me een kans ommeer van het gewone leven te zien. Ben bijvoorbeeld een keer met de jongens Tinen Lucho mee geweest om x91boodschappenx92 te doen in een ander gehucht. Op een uurloopafstand enkele reis, omdat het daar goedkoper is.

Sieraden en nieuwe plannen

Daarnaast hebben we ook een aantal middagen verdergewerkt aan de sieraden. Zie de fotox92s voor een aantal resultaten! En Fannie x96 dietrouwens sinds woensdag weer terug is (gezellig!) x96 en ik gaan deze maand waarschijnlijknog een week of twee plukken in andere dorpen. Dus ik heb nog wat x91cosecha decafex92 tegoed! We zijn nu een x91plan de trabajox92 aan het maken voor de komendeweken. Ben benieuwd welke ervaringen me er nog meer te wachten staan!

P.s. 1 Er zijn nieuwe foto’s van Chayotepec, alleen nog zonder echte beschrijving erbij. Maar ik denk dat ze zo ookal veel zeggen!

P.s. 2 Sorry dat het erg lange verhalen zijn geworden,haha. Maar er valt zooooveel te vertellen.

Mexico 7 – Koffie plukken x96 mucho trabajo, poco dinero is a post from Bart en Monique op reis.

Het zit er alweer op voor mij, de twee weken koffie plukken in Chayotepec. Wat een bijzondere ervaring. Ik moet eerlijk zeggen x96 ik zag er vooraf een beetje tegenop om hier in dit piepkleine dorpje zo x91ver wegx92 te zijn van alles en iedereen x96 maar wat leer je en zie je veel in twee kleine weekjes. Onbeschrijfelijkx85maar ik doe toch een kleine poging.

Ander Mexico

Horen we normaal veel over corruptie en criminaliteit in de Mexicaanse steden, hier in de bergen is er een heel ander Mexico. De mensen zijn erg vriendelijk en alles gaat, of lijkt, in goed vertrouwen te gaan. En met vertrouwen in god. Als je iemand bedankt met x91graciasx92, dan volgt vaak het antwoord x91gracias a Diosx92.

Mocht ik me een momentje eenzaam voelen hier tijdens de decemberdagen, dan maakte een praatje en het aangeboden kopje thee of koffie x96 met geloof ik zox92n vijf scheppen suiker x96 mx92n dag weer in een klap goed.

Bij de mensen thuis

Tijdens de reis van Bart en mij zagen we al eerder x91lemen huisjesx92 van armere mensen. Huisjes waar je langs reed, waar je naar binnen wilde kijken, nieuwschierig naar was, maar ook waar je misschien toch ook een beetje bang voor was. Onhygienisch, vies, anders.

Nu ben je er op bezoek, ken je de mensen bij naam en misschien zelfs wel die van hun hond of ezel. Dat maakt het zo anders. Je ziet gelukkige mensen die dagelijks bezig zijn met het leven in en rondom het huis. Als ik x91s ochtends om 8 uur met de familie van Agustin mee koffie ging plukken, dan hadden de jongens, Lucho en Tin, bijvoorbeeld al hout gesprokkeld. Had de moeder Elisabeth al tortillax92s gemaakt en paste Sinai op haar jongere broertje.

Arm?

De mensen in x91t gehuchtje Chayotepec hebben het eigenlijk goed. Ze hebben de ruimte, dieren, koffie, soms mais en bonen waarmee ze veelal in hun dagelijkse behoeften kunnen voorzien. De familie van Agustin heeft zelfs een koelkast en een wasmachine die ze volgens mij tegen koeien hebben geruild. Een televisie, die zie je eigenlijk overal.

Of toch?

Op het andere moment zie je toch weer andere dingen bij de verschillende families. Hierdoor realiseer je dat je toch in een wat andere wereld bent. De koelkast is leeg. Er wordt je kaas aangeboden uit een tasje die naast de x91kippenrenx92 hangt in de bijna openlucht keuken x96 waar ik overigens toch maar voor heb bedankt. Mensen zitten de luizen uit elkaars haren te vissen. Kippen, kalkoenen en honden lopen rondom en in het huis, op zoek naar een verloren korreltje eten. Mensen slapen in hun kleren, soms met zx92n vijven in een kamertje. En toch zijn dit nu voor mij, meestal maar kleine dingetjes. Je ziet vooral wat de mensen wxe9l hebben.

Mexico 6 – Twee weekjes in Chayotepec is a post from Bart en Monique op reis.

Feestdagen, anders dan anders
Naast de koffieoogst ga ik daar ook verder helpen met de Artesania x96 sieraden maken. Want zoiets moet geregeld en gepland worden, anders komt het er misschien niet van. Of niet snel genoeg. Ik vind het mooi dat ik er heen ga, maar als ik even eerlijk ben, zijn kerst en oud en nieuw natuurlijk dagen dat je stiekem ook liever ergens anders bent. Met familie en vrienden! Dat doen de meeste mensen van hier ook die dat kunnen. Maar goed, ik heb hiervoor gekozen en dit is ook heel bijzonder (had alleen ook een andere tijd mogen zijn, haha). Dus ik ga er van genieten en heb vele wijze woorden gehoord van vrienden, familie en mensen hier. En ik weet dat de mensen in Chayotepec mega-aardig zijn. Maar af en toe zal het toch heel ver weg voelen.

Ik wil jullie vanuit Mexico allemaal hele fijne feestdagen toewensen!

Groetjes Monica

Mexico 5 – Een tijdje in de bergen is a post from Bart en Monique op reis.

Contact met de x91buitenwereldx92
Er is (meestal) internet in Lachiviza in het kantoor. Het staan aan van x91s ochtends 8 uur tot circa 8 uur x91s avonds (volgens mij) en in het weekend alleen op zaterdagmorgen tot 11 uur. En ja, je moet toch ook wel eens wat doen net op die tijden of je bent verder de bergen in. En bellen, dat gaat alleen in de stad Ixtepec.
De weblog, daar ben ik nu na twee weken eindelijk aan begonnen. Of ik het ook al een van deze dagen op internet kan zetten, weet ik niet zeker. En of de fotox92s er dan ook al meteen opstaanx85.wie zal het zeggen. Dat laatste gold ook een beetje voor afgelopen  weekend, zoals je dadelijk zult lezen.

Doei Fannie, tot snel!
Afgelopen vrijdag (19-12) hadden we personeelsfeest van Uciri in Ixtepec. Fannie vertrok om 21.30 met de bus naar Mexicostad om vervolgens naar huis te vliegen voor 2,5 week welverdiende vakantie met familie en vrienden (ook mijn vrienden)! Erg fijn voor Fannie, even slikken voor mij. Maar aangezien ik Fannie elke keer het woord voor mij liet doen in het Spaans, is het ook wel beter ik het even zelf ga proberen, niet! Heel optimisch verwoord, maareuh zo voelt het niet altijd.

Weekend in Lachiviza x96 of toch niet
Maar goed, zaterdag en zondag zou ik dan wat tijd hebben om te schrijven voor mijn weblog en zo. En een Senora Elsa zou me nog even mee op sleeptouw nemen. Nadat ik zaterdagochtend, met mams verjaardag, even had gechat met mijn familie ging ik Elsa opzoeken. Was ze toch uitgenodigd door haar vriend in San Jose el Paraiso! En omdat zij zich verantwoordelijk voelde voor mij dit weekend, was ik ook uitgenodigd! Het dorp is drie uur verder de bergen (ow nee, bleek toch 5 uur) en ik twijfelde x96 niet hardop x96 of ik mee zou gaan. Stom he! Tja, of hier beetje veilig in mijn kamertje in Lachivia zitten met de computer van Fannie om alvast voor de blog te schrijven, of toch maar meer zien van het mooie gebied. Het voelde eigenlijk beter om niet mee te gaan, maar als je wat wilt zien en meemakenx85.zoals Fannie me al eens zei! Dus ik ben natuurlijk meegegaan. En het was, na even de kat uit de boom kijken, fantastisch mooi! Beetje jungle-achtig daar. Als ik nog tijd heb om er meer te schrijven, ga ik dat zeker doen!

Mexico 4 – Wat heb ik vandaag ook alweer gedaan? is a post from Bart en Monique op reis.

Wat is tijd?
Fannie geeft op maandagavond en dinsdagochtend (voor schooltijd) 2 uurtjes Engelse les. Deze keer heb ik een beetje erbij geholpen. Het valt niet mee, die uitspraak. De rest van die dinsdag hebben we besteed aan bezoekjes aan families die ik eind december ga helpen. Voor bezoekjes en zo moet je echt de tijd nemen. Mensen waarderen het niet als je iets heel snel wilt regelen. De gewoonten en daardoor ook het tempo zijn echt anders. Ook dat is even wennen.

Er is vervoer!
Met het vervoer hier is het eigenlijk hetzelfde. Eigenlijk moet je blij zijn dat er vervoer is over de onverharde slingerwegen! Maar in het begin zie je dat zelf niet zo. Er gaat 1x per dag een truckje langs Chayotepec (nog een half uur omhoog lopen) en voor de rest is het geluk hebben of er toevallig iemand langskomt met een auto. En op dinsdag is er altijd de groentevrouw. Daar gaat Fannie op dinsdag altijd mee naar x91benedenx92. De groentevrouw komt meestal tussen 11.00 en 12.00 uur in Chayotepec, maar deze dinsdag na de Engelse lesx85dus niet. Het was 4 uur x91s middags toen we dachten dat we nog een nachtje moesten blijven. Maar ze kwam toch! Erg fijn! Maar zoals je leest, scheelt het weer 4 a 5 uurtjes die je vantevoren niet kunt inplannen. Reizen slokt stiekem veel tijd op. Hoort er allemaal bij, blijkbaar.

Even naar de stad
De rest van de week was rustig. We zijn een dagje naar de steden Ixtepec en Juchitan geweest om wat inkopen te doen. De andere dagen gingen voorbij met de voorbereiding (allemaal kleine dingetjes) op mijn verblijf in Chayotepec en mijn verblijf hier in de Istmus regio zonder Fannie. Want Fannie is vrijdag 19-12 vertrokken voor een korte welverdiende break thuis in Amerika en in Nederland.

Mexico 3 – Thank youx92s x96 muchas gracias! is a post from Bart en Monique op reis.